به کدامین گناه این چنین و آن چنان شدیم

چهار درصد

زندگی جادو می کنه دردی جدید رو می کنه

دلم تنگه تو سینه

تو روزای قرنطینه

چی میتونه شادم کنه

وقتی که دلم غمگینه

 

دستام دیگه خالیه

بال هام انگار زخمیه

میترسم از شب سرد

آوار, این همه درد

 

در گذر این همه درد

درست لحظه ی آخر خط

زندگی جادو می کنه

دردی جدید رو می کنه

 

این همه واژه چیدم

تا به اینجا رسیدم

امروز جهان واکسینه ست

اینجا اول, قرنطینه ست

 

ما جزو اون چهار درصدیم

که الان واکسن زدیم

یه چیزی از ترس زدیم

وقتی فایزر رو پس زدیم

 

هر لحظه که می گذره

یکی از کنارمون می میره

حتی آسمونو سر بریدیم

دور خدا را خط کشیدیم

 

غربت و به جون خریدیم

همه گلای باغچه رو چیدیم

فردای قصه تاریکه

یه کوره راه, باریکه

 

ما جزو اون چهار درصدیم

که تو ی دنیا آخر خطیم……

پ.ن.گلای باغچه:جوونای سرزمینم

 

 

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

191
۱۲
۱
۵