به من نگو …
به من نگو عزیزمی
من که عزیزت نیستم
قبل تو قلبِ من شکست
به زور رو پام وایمیستم
قبلِ تو اومد یه کسی
که قلبِ مهربونی داشت
هر جا با من قدم می زد
جز جای پام پا نمی ذاشت
همیشه آرومم می کرد
وقتی که غمگین بودم
اون آدمه شوخ بودو من
ساکت و سنگین بودم
غرورِ من باعث شد
که قلبِ اون ازم شکست
کنار هم بودیم ولی
فاصله بینمون نشست
دور شدیم و جدا شدیم
تنها و بی صدا شدیم
هوای هم بودیم ولی
دیدی که بی هوا شدیم
به من نگو عزیزمی
نشین به پایِ من … برو
ترسم اینه که قلبِ من
زخمی کنه قلبِ تورو
ببخش منو به خاطره
هرچی که بینمون گذشت
ببخش که تلخِ روزگار
دنیا به کامِمون نگشت
…………………………….
۹/۴/۱۳۹۴
B.S
حسین موسوی
ببخش منو به خاطره هرچی که بینمون گذشت ببخش که تلخِ روزگار دنیا به کامِمون نگشت کار خوبی بود
حمزه شربتی
سلام بهزاد جان ( به من نگو دوست دارم که با ورم نمیشه) من که عزیزت نیستم... به زور رو پام وایمیستم... غرورِ من باعث شد... وزن ترانه ات وزن شعر بالاس( مفاعلن مفاعلن) اما نیدونم چرا وزن رو می شکنی... یه بار گفتی به وزن اعتقادی نداری ولیکن هر شعری که از شما خوندم موزون بود. حیف نیست با این همه خلاقیت شکست وزنی باعث بشه که از متن کمتر لذت ببریم؟ به من نگو عزیزمی نشین به پایِ من … برو ترسم اینه که قلبِ من زخمی کنه قلبِ تورو ببخش منو به خاطره هرچی که بینمون گذشت ببخش که تلخِ روزگار دنیا به کامِمون نگشت این دو بند رو خیلی دوست داشتم. علاوه بر روان بودن روایت، تصاویر زیبا هم دارد و البته ( وزنش رعایت شده است)
بابک آرمانی
سلام بهزاد جان عالی بود موفق باشین.
علی یاری
سلام بهزاد عزیز زیبا و دلی مثل همیشه به امید کارهای خاص تر چراغ امید تو دلت روشن
برای واژه های دلشکسته
آغوش تو
پنجاه درجه