بهانه (کار مشترک)

بهانه

توو اوج غصه های من دلیل لبخند منی.
ترانه هام گل میکنن وقتی بهم سر میزنی
دنیای معقول منو داری روانی میکنی
منطق عاشقانه امو قاتل جانی میکنی
توو امتداد خنده هات جزیره ی ارامشه
اشکای بی صدای تو غرق یه دریا خواهشه
از عمق چشمای سیات ابیه دریا معلومه
روو موج هر نگاه تو نقش گلای معصومه
با تو میشه که واژه رو سبد سبد ترانه کرد
برای شب نخوابیا میشه تو رو بهانه کرد
آخر قصه های من با موندنت تموم میشه
کتاب خوب زندگیم با خوندنت تموم میشه

از این نویسنده بیشتر بخوانید: