(اسب مسابقه)

اونقد از سرنوشت پا خوردم /// اونقد این روزگار نامرده
که شدم مثل ساحلی متروک //// با نهنگای خودکشی کرده!
یه درختم که غم داره واسه /// عابرایی که زیر بارونن
واسه هیزمشکن که بیمارو /// بچه هاش طفلی گشنه میمونن!

چه بده گم بشی توو یک صحرا /// ناامیدانه راه بری هر روز
تشنه باشی و آب پیدا شه /// فک کنی باز هم سرابه هنوز

عاشقی اتفاق خوبی نیست /// پره از اضطراب و تردیده
بندبازی میشی که مجبوره /// راه بره رو طناب پوسیده
دیر یا زود میشکنه پشتت /// زیر سنگینیای این بار و
همه میگند له شدی اما /// از تو مثل همیشه انکار و

بخودت تا میای جوونیتو /// فرصتاتو همه هدر دادی
بهترین روزهای عمرتو مفت /// به یه رویای بی ثمر دادی
شور احساس میره از دلتو /// جاش فقط اشک و آه و افسوسه
خواب راحت واست میشه حسرت /// وقتی : بیداری تم یه کابوسه

تازه یادت میاد بهت گفتن /// این که میری یه راه بن بسته
بعد میشی شبیهه خونه ای که /// همه جاش تار عنکبوت بسته!
جالبه آخر این تباهی رو /// از چشه روزگار میدونی
توی مرداب غم فرو میری /// شبا هی( بوف کور) میخونی!

دیگه مثل هوا واست کم کم /// قرص و سیگاار بایدی میشه
سوپر استار فیلم عشقیمون /// قهرمان تراژدی میشه
تو که رفتی توو خواب خرگوشی /// زندگی مثل صحنه ی جنگه
شرطبندی یه کار بیخودیه /// وقتی اسب مسابقه لنگه!
…………………………
پشت یک کامیونی خوندم که /// مردم ساده:عاشقی یعنی
خونه ساختن روو آب دریا و /// آخرش هم یه مرگ بی معنی!

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

911
۳۹