واحسینا ( سروده فارسی و عربی)

من هو هذا احسین تفدیله الرواح ، حبته اقلوب البشر و اتناشده
ابعالم الّی الظلم اشتد و القتال ، ابغیر عید الناس کلهه اتعایــــــده
***
لا تناول کاس خالف صحّتک ، روحک افدیهه تستشهد لل امیـــــــــر
هل صدور الّی دعاهه الحزن دوم ، ابکربلا ملیانه تلطم فی المــسیر
***
ابکل محرّم هل و جوه اتجمّعت ، الالم بگلوب الصحابه مشتــــــــــــــعل
ابشاطی بحر الظلم صاحت یا حسین ، ابحبّه و ابجسمه هوانه منفعــــل
***
ابعالم المحتشد ظلماً و اعتذار ، قطع راسه صار فدیه للــسلام
هل امیر الحبّته اسیاد العرب ، السلّم الروح ابوفاء ابحب الامـــام
***
معنی:
این حسین کیست که همه جان را فدایش می کنند ، عاشقانه مهر آن در دل جدایش می کنند
در جهانی که ستایش کرده افعالِ ستم ، قلب ها آشفته و چون گل صفایش می کنـــــــــــــند
می نخور میخانه ها در بند احکامِ خداست ، می شهادت انتظارِ دل فدایش می کنـــــــــــــــند
عاشقانه در حرم را سینه ها زرینه شد ، از درد و غم در کربلا سنبل صدایش می کنـند
در عزاداریِ شب ها مجلسش شوریده امّا ، داغ در دلها نشسته جان ندایش می کنــــــــند
ساحلِ دریایِ هستتی واحسینا خوانده شد ، از دل و جسم و محاسن شب نمایش می کنـــند
داغ دلها در جهانی که سرا پوشیده ظلمی ، فدیه ی قطع سرش را با خدایش می کنـــند
همه دلبندِ محبت عشقِ آن شاهِ عرب را ، عاشقانه جان سپردن در وفایش می کنـــــــــند

جاسم ثعلبی (حسّانی ) ۱۵/۰۹/۱۳۹۱

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

733
۱۰