روزهای سرخوشی

قدیما یادش بخیر ، روزهای سر خوشی
دوره ی درس و کتاب، گریه و عاشق کشی

رو لبامون خنده و دلمون پر از امید
روی برف قدم زدن،لرزیدنها مثه بید

عشق و نفرت،لحظه ای زود می رفتو میومد
توی خواب ، سوارِ اسب، یه پرنس درو میزد

تو کلاسِ درسمون، روی تخته ی سیاه
قلبِ خنجره خورده و گاهی هم خورشید و ماه

قرارِ یواشکی ، بوسه های دزدکی
اجازه از بابا مون ، با هزار جور زیرکی

همه دخترا بودن ،عاشقِ درسِ حساب
استادش، جوونکی خوش تیپ و اهلِ کتاب

از قضای روزِگار ، گوشه چشمی بما داشت
یه روزی توی کلاس عینکش رو جا گذاشت

بعدِ سی سال هنوزم، عینکش پیشِ منه
خودش نیس ، یادگاریش،سه تا بچه دو زنه

از این نویسنده بیشتر بخوانید: