((دردِ زن ها چقـــــــــد شبیـــه همه))


                         ((بسـم الله الرحــمن الرحیــم))


این روزا مثل سایـــــــــه تاریکم

توی شب خوب وبــــــد شبیــه همه

مـــادرم گریــــــــه هاش آرومــــه

دردِ زن ها چــــــــقد شبیـــه همه


داشتنِ شهـــــر بی درو دیـــوار

توی روزای سخـــــت کـــابوسه

بادِ وحـــــــشی همیــشه شبگرده

شب برای درخــــــت کـــابوسه


کاشکی بــارون نباره،گنجشــکا

از پـــــروبالِ خیـــــــس می ترسن

تف به شهرِ قشنـــــــگ وامنی که

بچّـه هاش از پلیــــــس می ترسن!


“بس که مُردیـــــم پیـــرمون کردن”*

دیگه جونی نمــــــونده در ببریم

خیـــــــلی وقته که آخـــرِ خطّیم

خودمون قاتــــلیــــــم و بی خبریم


بچّگیــمونو جنـــــگ آتیــــــش زد

خودمون نســــلمونو سوزونــدیم

دورِ آتیــــــش جای رقصیــــدن

بــــــوفِ کــــــورِ هدایتو خونــدیم


تو کــــلاسی که خط کشِ قرمز

یادمون داد عاشقـی شــــومه

گفته بودن بگیــــــن به بدبختی

همــــه چی خوب وامن و آرومه!


نمی دونم چرا به ایــــن زودی

درسای تو کـــــلاس یادم رفت

گفته بودن بشیـــن وساکت باش!

باز منِ بی حــــواس یادم رفت


خیــــلی وقته ترانه هام انگار

مثل ایـــن میــــزو صنـدلـــی لاله

مــــــادرم گریه میکنه، چون که

دختـــــرش شاعره، ولـــی لاله!!!


ایــــن روزا مثلِ سایـــــه تاریـــکم

توی شب خوب و بــــــدشبیه همه

مـــــادرم گـــریه هاش آرومه

دردِ زن ها چقــــــــد شبیــــه همه


*دیالوگی از شاهکارماندگار مرحــــوم علی حاتمی فیلم مادر: کاراکتراکبرعبدی: آاااقا جون ازبس که مُرده پیـــــرشده!!!

۱۳۹۱/۷/۲۰




 

 

از این نویسنده بیشتر بخوانید: