خونه خراب

ﺳﺮﺵ ﮔﺮﻡ ﺑﻮﺩ ، ﺑﭽّﮕﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺗﻮ ﺑﺎﺯﯼ ﺣﺮﯾﻔﺶ ﺷﺪﻥ ﺳﺨﺖ ﺑﻮﺩ
ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ، ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺧﺖ ﺷﺪ
ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ، ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺑﻮﺩ

ﺗﻮﻭ ﭼﺸﻤﺎﺵ ﯾﻪ ﻣُﺸﺖ ﺣﺮﻑ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﺩﺍﺷﺖ
ﺗﻮﻭ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﯾﻪ ﺍﺑﺮ ﮔﺮﯾﻪ ﯼ ﺳﺮﺩ ﺑﻮﺩ
ﻟﺒﺎﺵ ﻗﻔﻞ ﺷﺪ ﺭﻭﯼ ﺭﻓﺘﻦ ، ﺩﻟﻢ _
ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺮﺍﺏ ِ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺑﻮﺩ

"ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺵ ﯾﺎﺩﻣﻪ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ
ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺯﻝ ﺯﺩﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ
ﻫﻨﻮﺯ ﯾﺎﺩﻣﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﮔﻔﺖ :
ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ"

ﭼﻪ ﺯﻭﺩ ﺑﻮﯼ ﻋﻄﺮﻡ ﭘﺮﯾﺪ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﺵ
ﺑﺮﺍﺵ ﺭﻧﮓ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﻣﻦ ﻣﺎﺕ ﺷﺪ
ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺖ
ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺑﻬﻢ ﺧﻮﺏ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺷﺪ

ﺷﺒﻨﻢ ﺑﺎﻗﺮﯼ

از این نویسنده بیشتر بخوانید: