طالع نحس

تقدیر ما قلبای پر درده
که توی سینه وارث غم بود
از زندگی چیزی نفهمیدیم
سهم من و تو واقعا کم بود

من از درو دیوار این خونه
از روح سرد رابطه خستم
چشمامو روی طالع نحسم
چشمامو روی زندگی بستم

آجر به آجر خونه آواره
زیر سکوت محض مفقودیم
حرفی نمونده بینمون، انگار
قربانیه یک اشتباه بودیم

حرفای خوب ما تمام عمر
بین جدال بی خودی گم شد
یک لحظه آرووم زندگی کردن
یک خواب راحت هم توهم شد

من از درو دیوار این خونه
از روح سرد رابطه خستم
چشمامو روی طالع نحسم
چشمامو روی زندگی بستم

شاید نبینم عمق این دردو
شاید ندیدن یک مسکن شه
آرووم و خالی و رها باشم
شاید که رویاهام ممکن شه

از این نویسنده بیشتر بخوانید: