کجایی ببینی

گلوم غرق ِ بغضای یخ بسته ای
که توو چشم من آب میشه این شبا
منو این خیابونو تصویر تو
منو جای خالیت تووی این هوا

هوایی که جون میده واسه نفس
واسه عاشقی کردنو شعر ِ شاد
ولی جای تو زیر ِ چترم یه بغض
داره شونه به شونه هام را میاد

دلم تنگه واسه غرورو صدات
واسه بوی ِ سیگارتو خنده هات
چه زجر آوره وقتی یادم میاد
همینجا دلو کندم از اون نگات

تو رفتیو من توو شُک رفتنت
همینجا شکستم توو ناباوری
توو آغوش من بودیو غرق‌ ِ خون
پر از خنده های دم ِ آخری

چه تصویر زجر آوری شد ببین
هنوز یادشم بغضمو میشکنه
هنوز درد ِ بی رحم ِ اون حادثه
به جای تو هر ثانیه با منه

منی که پُرم از تب رفتنو
همه آرزوم رنگ مُردن شده
کجایی ببینی بریدم دیگه
همش کارِ من غصه خوردن شده

از این نویسنده بیشتر بخوانید: