فاجعه سکوت

سکوتِ بعدِ قهرتو/کابوس رویای منه
فضای سرد این سکوت/از جنس سنگ وآهنه
نگاهتو ازم نگیر/ غریبه با دلم نباش
لایق تنبیه شدنم/ رو زخم دل نمک نپاش
وقتی که قهری این خونه/ سرای بیزاری میشه
ثانیه هاش قد میکشه/شباش چه یلدایی میشه
یه فرصتی بهم بده/بااینکه بی بهونه ام
ببخش وباز صدام بزن/ شادی بیار به خونه ام
سکوتِ بعدِ قهر تو/ یه فاجعه ست که بی صداست
گذشتن ثانیه هاش/ منتظر یه نیم نگاست
فقط یه لبخندی بزن/ حتی شده به مسخره
نسیم خنده های تو/یه کوهِ غم رو میبره

از این نویسنده بیشتر بخوانید: