دو راهی

تقدیم به دوست خوبم
«خانم مریم جعفرزاده»

***************
باید باورت شه شبیه توام
منم مثل تو خنده هام بازیه
واسه تکیه های یکی مثل تو
منم مثل تو شونه هام خالیه

باید باورم شه شبیه منی
توام مثل من لحظه هات ناخوشه
توام مثل من تعنه این و اون
همه لحظه های تو رو میکشه

من و تو شبیه دوراهی شدیم
همه لحظه هامون تهش دوریه
اگه خنده ایی رو لبامون بیاد
پیش مردم از روی مجبوریه

من وتونفس می کشیم مثل هم
زیرسقف دنیای بی آسمون
کجا این دوراهی به ما می رسه
من و تو هوایی شده حالمون

پاشو بندکفشاتو محکم ببند
تهِ این مسیر تا کجا میرسه
چشاتو ببند رو همه خستگی
تهِ این خوشی ها به ما میرسه

از این نویسنده بیشتر بخوانید: