کی قسم خورده که این مقبره ویرون تر شه
مویِ این دخترِ افسرده پریشون تر شه
شونه یِ چوبیِ ما رو چه کسی دزدیده
این چه تصویریه که آینه به ما پس میده؟!
ما اساطیرِ کدوم قصّه یِ پُر تکراریم؟
تا کجا چشم به راهِ سمکِ عیّاریم؟
تیر از حلقِ کمون زیرِ کدوم پا افتاد؟
آرشِ خسته کدوم قسمتِ دنیا جون داد؟
پرِ سیمرغ و تو منقارِ کلاغا دیدن
دیو و رو تختِ رَوون پُشتِ چراغا دیدن
ثروتِ دهکده مون بارِ کدوم خورجینه؟
نور، افتاده دَمَر…چکمه یِ شب سنگینه
قلّه تو حلقه یِ ابرایِ سیاهی گم شد
تویِ این رودِ خشن دسته یِ ماهی گم شد
سرکه تو کاسه یِ قلبِ نگرون میریزن
زیرِ تقویم فقط برگِ خزون میریزن
مُرده رستم،همه یِ شهر و عزادار کنید
هشتُمین خان شده فردوسی و بیدار کنید…

پ/ن:کاوه آهنگری و بسته،به اسنپ رفته