جهان یه کوپه از ،قطارِ وحشتِ
که روی ریل هیچ ،به درّه میرسه…..
که از سقوطِ اون،یه مرگِ دلخراش
به هر مسافری،یه ذرّه میرسه…

جهان یه معدنِ،طلایِ خالصِ
که عایدیش فقط،برای ناکَساس
یه صخره یِ بزرگ،تو راهِ یک عقاب
تو درّه ای که مرگ،غذایِ کرکَساس…

جهان یه فرضیه ست،که منطقش کمه
دوجین دلیلِ پَرت ،برایِ هضمِ درد….
یه ارتباطِ گُنگ،میونِ جنگ و صلح
هدف عدالته،وسیله شم نبرد….

جهان یه صحنه از،نمایشِ جنون
رو پرده هایِ خون،برایِ بَرده هاست..
پر از ندیدنی،پر از نگفتنی
پر از شعارِ محض،پر از نکرده هاست….

جهان یه میزِ گرد،با پخشِ مستقیم
برایِ شستنِ،دو سمتِ مغزِ ماست…
هدف سعادتِ،جماعتِ ولی
تعارض دو نفع،دلیلِ نقضِ ماست…..

جهان یه لاشه از،یه شیرِ پیرِ نر
تو جنگلی بزرگ،که هرکی هرکیه….
یه آخور کثیف،برای اسب و خر
فرقِ نجابت و،لگد زدن چیه؟

جهان جهانِ جنگ،جهان جهانِ مرگ
یه آخرالزّمان،تو شرق و غربِ ماست…
یه اعتیادِ نحس،به بوی گندِ نفت
یه سفره ی بزرگ،برای فربه هاست….

جهان یه مردِ خُشک،با قلبِ تیره ای
که حتی بچه شُ،بغل نمیکنه…
یه صورتِ کریه،با خنده یِ نچسب
به کوهِ وعده هاش،عمل نمیکنه….

جهان تولده،جنینِ ناقصه
یا قتلِ عمدیه،یه روحِ کامله؟
نبرد خوب و بد،توافقِ دو شر
یجا مقابله؟یجا معامله؟

جهان یه اشتباه،جزای یک گناه
که هر چی بگذره،ازش اضافیه
خلاصه تر بگم،برای من اگه
جنازشو کسی،بشوره کافیه…..