رفتی

رفتی و فرصت دلتنگی من بسیار است

رفتی و فرصت دلتنگی من بسیار است

رفتی و وسعت دل‌تنگی من بسیار است
انتظار تو کنون باعث استمرار است

طاقتی نیست مرا گوش بده حرف نزن
این چنین سردتر از قبل نشو خیره به من

چند سالی است فقط چشم به من دوخته‌ای
روح حساس مرا در طلبت سوخته‌ای

بعد تو آینه سرگرم تماشای من است
بی جهت غرق من و در پی افشای من است

کاسۀ صبر من از شدّت غم لب‌ریز است
دل طوفان‌زده‌ام هم‌سفر پاییز است

رفتی و یاد تو شد هجمه‌ای از درد به من
خواهشاً دیر نکن باز تو برگرد به من

کوچه‌گردی شده‌ام بی تو در آغوش زمان
شده‌ام بی تو من انگار فراموش زمان

پر و بال سفرم نیست پس از هجرانت
لعنتی! خانه‌برانداز شده چشمانت

باد می‌آید و من در خطر طوفانم
خط زدی بر همۀ باور و اطمینانم

شده‌ای میوۀ ممنوعۀ باغ ابدی
می‌دهد بی تو مرا پنجره احساس بدی

رفتی و بی تو پُر از درد شدم می‌فهمی؟
بی تو از روی زمین طرد شدم می‌فهمی؟

خواهشاً پای نزن روی رگ احساسم
من که بر حال خوشت با دگران حساسم

مانده‌ام در گرو هاله ای از شک و یقین
آه! ای یار سفرکرده! دلم خورده زمین

یا بیا خاطر ِآزرده من شاد بکن
یا مرا از غم عشق خودت آزاد بکن

https://www.academytaraneh.com/115608کپی شد!
161
۱
۱

  • حامد تقی خواه دزگل کار خوبی بود شروع از پایانبهنر یود و در ابسات پایان انگار از کنترل خارج شد ک ققط خواستی جمعش کنی ولی اون وسطا ترکیبات ویران کننده و خوبی دیددم ، در کل چون تاریخ نمیزنی ادم نمیدونه قدیمیه یا جدید، بعید میدونم جدید باشه