کرونا

کویید تا بی نهایت

به خدا این زندگی نیست نفسا تو سینه گیره

هر طرف که می‌بینی تو یه نفر داره میمیره

بازم یه کاغذ رو دیوار چه قدر که عکسش ا‌شناست

راحت جون میدن و میرن میگن که کار کروناست

بچه ها مشغول بازی تو حیاط خونه هستن

طفلیا به صورتاشون همگی ماسکا رو بستن

دیگه نه پارکی می‌بینند نه کلاسی نه یه مهدی

همگی انگاری بستیم با بدبختیامون عهدی

کی یه روز فکرشو می‌کرد اینجوری بیچاره باشیم

گیج و مات و محو ومبهوت اینجوری آواره باشیم

اینا دردای بزرگه درد مشترک همینه

خدا رو شکر که باز امروز پای ما روی زمینه

خدا رو شکر که نمردیم تو فشار این همه درد

روزای قبل کرونا جون مادرت تو برگرد

160
۴

درباره‌ی زهره مفتحی

ای موج پر از شور که بر سنگ سرت خورد برخیز فدای سرت انگار نه انگار خودم را شاعر میدانم چون بیست و چند سال از عمر سی ساله ام وقف شعر بوده و شعر آشناترین من است. نزدیک ده سال است شعر هایم در سایت شعر نو به گوش هم ذوق های من می‌رسد. افتخار میکنم. درشب های شعر و مشاعرات رسمی بسیاری حضور داشتم از جمله در حضور دکتر آذر. بزرگترین افتخارم در زندگی عشق به شعر است.

  • سلام خانم مفتحی واقعا این کرونا نه حس و حالی گذاشته و شور و ذوقی خسته شدیم از بس آگاهی ترحیم دیدیم موفق باشید
  • درود بر بانو مفتحی عزیز راستش با خوندن نام ترانه کووید تا بی نهایت،انتظار کار قویتری داشتم،ترانه ی شما سوای از ایرادات گفتاری صرفا اخبار گونه و فاقد تصویرسازی شاعرانه از این معضل بود شاید در انتشارش عجله کردین و باذوقی که در طبع شما سراغ دارم میدونم که این کار بسیار بهتر میتونست سروده بشه به امید بهترینها،سبزبمانید
    • راستش آقای مقدم درسته خبریه و اتفاقات یه روز کامل منه چیزایی که یه روز از صبح به چشمم دیدم درسته میتونست هنرمندانه تر باشه اما مهم برای من به تصویر کشیدن واقعیت مطلب بود ممنون از حضور گرم و همیشگیتون🌹🌹