سکوت زن۹

رابطه ی میون قلبای ما
به حد اختلافمون محکمه
وقتی که حوا خودشو میخوره
یعنی هنوزم عاشق آدمه

وقتی سلاح دست زن سکوته
توو جنگ بدبیاری روزگار
یعنی سقوط زندگی حتمیه
یعنی باید عشقو بذاری کنار

بانوی گریه های بی اراده!
لب به سخن های نگفته واکن
با حرفایی که میچکه ازچشات
گره ی کور زندگی تو واکن

مثل یه دریای پر از تلاطم
موج نیازتو بزن به ساحل
شبیه سخره ها مقاومت کن
برابر بارش فکر باطل

حرف دل و روی زبونت بریز
وقتی که رنگ وروت کبوده …زرده
اجابت نیاز معقول زن
اوج غرور و اقتدار مرده

تا وقتی که به گفت و گو نشینی
روزای تلخ تو عسل نمیشه
اشکاتو رو نکن که این مسئله
توو آب چشمای تو حل نمیشه

سقط کن از بطن شبای تارت
کودک بی تحرک سکوت و
تولدی دوباره پیش روته
توو نطفه ی غم خفه کن سقوط و

از این نویسنده بیشتر بخوانید: