آدم برفی

takhte1227

 

 

 

 

 

“آدم برفی”

با دلــــــــی گرفتــــــــــــه پر درد

با یه بغض خستــــــــــــه و سرد

توو سکوتـــــــــــــــو خلوت شب

آسمون منــــــــــــــــو صدا کــــرد

 

می خواس انگار واسه غم هاش

محرمــــــــو مرهمـــــی باشــــــم

واســـــــــه آرامش قلبــــــــــــش

همدلوگــــــــره گشـــــــــــــــا شم

 

نمی دونس خیلــــی وقتــــــــــــه

قلب خسته م جنس برفــــــــــــــه

واژه ی همـدلیــــــــو عشـــــــق

واســـــــــه ی من چن تا حرفــه

 

نمـــــــی دونس زندگیمــــــــــــو

پای عشقـــی ساده باختـــــــــــم

خونـــــــــــه ی آرزوهامـــــــــو

روی بغضــو کینه ساختــــــــــم

 

حالا دیگــــه پیش چشمــــــــام

خنده ی گل دیدنی نیــــــــــــس

طعـــــــــــم شیرین محبـــــــــت

واسه من چشیدنی نیـــــــــــس

 

وقتی توو خونه ی قلبـــــــــــی

غمو غصــــه ای اسیـــــــــــره

حتـــــا  توو اوج ترحــــــــــــم

موج احساســــم (هم)می میره

 

آسمـــــــــون دلت نگیــــــــــره

می دونـــــــــــم حس تو نابـــه

ولـــی توو مسیــــــــر احساس

همدلـــــی واسم سرابـــــــــــــه

 

وقتی قلبــــــی توو قمـــــــــــار

عشقو زندگـی می بـــــــــــــازه

از یه آدم توو وجـــــــــــــودش

یه” آدم برفی” می ســــــــــازه

از این نویسنده بیشتر بخوانید: