رویا

تمام حس من از تو یه مشت رویای بی مرزه
یه اسمه که با تکرارش همه دنیام می لرزه
میگم میبینمت شاید یه تسکین شه واسه دردم
به امید همین شاید یه عمری زندگی کردم

من از وقتی که یادم هست تو رو از دور می دیدم
من از وقتی که یادم هست به غصه هام می خندیدم
تو عین سادگی عمری،ته رویای من بودی
همون لحظه که می رفتی،همه دنیای من بودی

تو رو پس میزنم اما خیالت مگه میذاره؟
یه آدم کوه هم باشه یه ضعف های بدی داره
دلم تنگ تو که میشه تمام شهر می فهمن
تو پنهونی همین اطراف،چقد دیوارا بی رحمن..

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

  • سلام و درود جناب ذاکری... تنها فقط میتونم بگم فوق العاده بود... موفق و پیروز باشید????
  • سلام محسن جان ترانتون با تمام مشکلاتی که آقا نیما اشاره کردن خیلی زیبا بود موفق باشید
  • درود محسن عزیز ترانه ات رو دوست داشتم ولی جا داشت یک دو بیت دیگه هم بهش اضافه کنی جسارتا نظر شخصی مینویسم تمام حس من از تو یه مشت رویای بی مرزه یه اسمه که با تکرارش همه دنیام می لرزه شروع خوبی بود برای ترانه ولی وزنش ایراد داره مصرع دوم یه هجا کم داره قافیه خوبی استفاده کردی میگم میبینمت شاید یه تسکین شه واسه دردم به امید همین شاید یه عمری زندگی کردم یه تسکین شه غلطه تسکین نیاز به شمارش و اشاره نداره بند خوبی بود ولی با بیت قبل ارتباطی نداشت من از وقتی که یادم هست تو رو از دور می دیدم من از وقتی که یادم هست به غصه هام می خندیدم مصرع اول از وزن خارجه یه هجا کم داره ارتباط دوتا مصرع ضعیفه دلیل اینکه به غصه ها میخندی چه خیلی معنایی نداشت تو عین سادگی عمری،ته رویای من بودی همون لحظه که می رفتی،همه دنیای من بودی بند خیلی خوبی بود به خصوص مصرع دوم ولی سادگی به این بیت نمیخورد منظور توسعه از سادگی چی بود اقلا نیاز به یه توضیح قبلش داشت تو رو پس میزنم اما خیالت مگه میذاره؟ یه آدم کوه هم باشه یه ضعف های بدی داره وزن مصرع اول ایراد داره ولی خیلی بیت خوبی شده آفرین فقط قافیه اش دم دستی بود دلم تنگ تو که میشه تمام شهر می فهمن تو پنهونی همین اطراف،چقد دیوارا بی رحمن.. آفرین پایان بندی خوبی بود بیت خوبی شده تو کل ترانه به جز بیت اول اثری از رویا نبود ارتباط ابیات ضعیف بود اما با اضافه کردن یکی دو بیت و برطرف کردن لیرادات ترانه خوبی میشه به خصوص ریتم خوبی که داشت موفق باشی رفیق
    • خیلی ممنونم ازت اقا نیما! همین که وقت گذاشتی و نقد کردی برام یه دنیا ارزش داره! در کل.. دیدگاه صریحانه و مفید شما نشون دهنده اینه که باید محتاط تر رفتار کنم وقتی ترانه ای رو میام اینجا مینویسم:) درسته،منم با علم بر اینکه این ایرادات رو داره گذاشتم،و صمیمانه عذر میخوام!! اول از خودم بعد از شما!!! اما درباره ایرادات وزنی که از شعر گرفتید،من واقعا سر رشته ای توی علم شعر ندارم و هرچی بلدم از نوشتن های مکرره و لذتی که از شعرای خوب میبرم! حس میکنم اون یک هجایی که در بیت اول مد نظر هست همون قسمت "دنیام" باید باشه "یه تسکین شه" بله اشتباهه،باید میشد "تسکینی" .. ارتباطش با بیت قبلی هم شاید در قالب شعر واضح نباشه،چون یه مصرع قابلیت استفاده از تعداد محدودی کلمات رو فقط داره.. اما میشه مربوط دونست به اینکه وقتی هیچی از معشوق نداره ، حداقل دیدنش شاید یه تسکینی باشه،این ایراد هم وارده،میشه با مهارت های شاعری برطرفش کرد که شاعری که من باشم نکردم... دو تا مصرع "من از وقتی که یادم هست" رو به شخصه قبول دارم رفع تکلیف کردم،قرار بود "تورو از دور میدیدم" باشه حتما که مصرع بعدی رو نتونستم جمع کنم.. تو عین سادگی عمری،ته رویای من بودی همون لحظه که میرفتی همه دنیای من بودی به نظرم باید میپرسیدید ارتباطش با "میرفتی" چیه؟ منم فقط میتونم فقط بگم ارتباط این دو مصرع فدای زیباییش شده! تورو پس میزنم اما خیالت مگه میذاره وزن .. قافیه ش رو نمیشد با مفهوم وفق داد.. دیگه نمیدونم قدرت شاعر و وسعت زبان فارسی چقد اجازه این کار رو میده :) اما سعی شد ساده و روون بشه و بیت اخر هم ، لبخند!:) اسم هم شد "رویا" ، هروقت این شعرو زمزمه میکردم با "رویا" شروع میشد و وسطش دوباره میرسید به "همه رویای من بودی" ، به نظر مناسب میاد دیدگاه پر بارت جناب نیما خان بهم اطمینان بخشید که تصمیمم برای ویرایش این شعر نیاز به اجرا داشت:) اما ممنون که نظرتو گفتی،هزاران بار ممنون