آدم فرنگی …

خیابونای آشِنا .. کوچه هایی ..که از بری ..
نشونی هارو بلدی .. ازیاد شون نمیبری ..

آدما ..اما همگی انگار غریبه َن برات..
انگار نمیشناسن تورو ..
غریبی میکنن باهات..

بعد از یه عمری آرزو .. حالا ببین چه کاره ای ..
آدم فرنگی ِ یه جمع ..یه جمع تیکه پاره ای..

نمونده توی تن ِ صبح ..رمق واسه دویدنات..
خمیازه میکشه شب از قصه ی دیر رسیدنات..

دیر رسیدی ..تموم شده سهم ِ تو رو خورده یه موش..
بچه گیا رو یادته ؟؟؟ بهش میگن یه سر دوگوش..!!!

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
قصه ی ِاون مسافری که توی شهرش غریبه..
پُرِ صداقته چشاش ..هرچی میبینه ..فریبه ..

گم میشه توی شهری که تووکوچه هاش قد کشیده ..
شهری که هر شب خوابشو مثه یه رویا میدیده..

مردمِ شهر.. نه شیر نه موش ..مردمِ شهر.. تُفاله نوش..
مردمِ شهر عوض شدن .. همه شدن یه سر دو گوش..!

۷۰۶
۲۹