فکر کن یه کم دُرُس میشه

فکر کن آسمون پُر از ابره
و هوا، سردو یخ بسته س
آدما کنار ِشومینه
یه نفر ،از زندگی خسته س

فکر کن به قهوه ی تلخ و
صندلی های رو به رو خالی
به قرار ِرفته از دست و
خنده های به زور ، اجباری

به خیابون ،که یک طرفه س
کوچه هایی که خالی و سردن (د)
به کسایی که میرن و خیلی_
دوست داری که زود برگردن (د)

به اتاقی که رنگ تنهاییش
روی تختخواب ماسیده
به خودت که تووی آیینه
واضحه که خیلی ترسیده

به کتابایی که ورق خوردن
روی کاناپه ی شکسته ی هال
فیلم های همیشه تکراری
به گذشتن ِ این همه سال

گریه های بی صدایِ شبت
بغض های خسته زیر پتو
به خودت که خیلی تنهایی
دوس داری فک کنی همیشه به او

دوست داری بری ولی اینجا
این اتاق زندونیت کرده
کوک کن دوباره گیتارو
دنیای ِبیرون چه نامرده!

ری پلی کن دوباره آهنگو
خیره شو به قاب ِ رو دیوار
"قهوتو بنوش و باور کن"*
زندگیت شده یه نخ سیگار

شبنم باقری

قهوه ات را بنوش و باور کن
من به فنجان تو نمی گنجم ( استاد بهمنی)

۵۶۴
۸

درباره‌ی شبنم باقری

فال تمام شهر را در قهوه می بینم/ فنجان من اندازه ی تهران عطش دارد/ تصویر این دنیا درون ذهن من حک شد/ با هم بگویید سیب ، چشم‌من فلش دارد
عضویت

  • درود بانو شبنم چقدر ترانه با احساسی بود احسنت لذت بردم
    به اتاقی که رنگ تنهاییش
    روی تختخواب ماسیده
    به خودت که تووی آیینه
    واضحه که خیلی ترسیده

  • سلام خانوم باقری
    بیسار لذت بردم از خوندن ترانه ی پر از احساستون
    فکر کن به قهوه ی تلخ و
    صندلی های رو به رو خالی
    به قرار ِرفته از دست و
    خنده های به زور ، اجباری

    موفق باشی نا امیدی ممنوع

  • سلام خانم باقری
    ترانه زیبایی بود
    پر از لحظه های خاص

    فقط: “دوست داری فکر کنی همیشه به او”
    “او” خیلی مناسب کارتون نبود.

    شاد باشید

  • سلام …ترانه ی با احساسی از شما خوندم …
    دوس داشتن و غم … زندگی تکرارِ مثل فیلم های تکراری …

  • سلام و درود.
    ترانه زیبایی بود و سرشار از احساس.آفرین.

    دوس داری فک کنی همیشه به او..
    این قسمت یه خورده تو ذوق میزنه به نظرم.

    برقرار باشد.

  • سلام شبنم جون من تازه عضو شدم و کارتوخونمد زیبا بود امیدوارم موفق باشی

  • سلام خانم باقری
    از ترانتون مشخصه که ترانه سرای قابلی هستین بعضی از بیت ها خیلی زیبا بود ولی در عین حال بعضی ها از لحاظ وزنی و سایر جهات دارای ایرادن.
    ایراد بند اول “واو” قبل هواست. “واو” در اول مصرعتون ایراد خوانشی داره. نمیدونم اگر این ترانه ساخته بشه خواننده چطور میخواد این حرف رو تلفظ کنه و اینکه حتی شما در خوانش، “واو” رو چطور تلفظ میکنید. به نظرم تنها راه چاره اضافه کردن حرف ” ُ ” به ابر باشه و وزن مجهول مانده مصرع بعد رو با کلمه دیگه ای پر کنید.
    بند بعدی دو کلمه هم معنی به زور و اجباری پشت هم قرار گرفتن که حشوه. پیشنهاد میکنم به جای ببه زور صفت دیگری مثل تلخ قرار بدید. البته مثلا چون تلخ در بیت قبل استفاده شده و شاید تکرارش جالب نباشه.
    بند سوم هم در بیت اول از کوچه و خیابون استفاده کردین که تصاویری مشابه هم دارن.
    به خیابون ،که یک طرفه س – شکست وزنی داره…خیابونی روون تر میکنه کارو.

    روی کاناپه ی شکسته ی هال – یک هجا اضفه داره و از وزن خارجه. “ی” هایی که بکار بردین به کارتون لطمه زده.
    دوس داری فک کنی همیشه به او – او به زبان ترانتون نمیاد. حتما ویرایشش کنید.
    بند یکی مونده به آخر ضعیف تر از بقیه بود..میتونه قوی تر هم باشه.
    اگر جسارتی شد ببخشید..موفق و بهروز باشید.

  • سلام زیبا بود هرچند مثل ترانه های من یه جور هنوز کار داره ولی معنایی زیبا بود و تونستم حست را درک کنم
    موفق باشید