***بی حوصله م***

غروبای پاییز پر از خاطرس 
برای منی که مسیرم تویی
کسی که کنارش نفس می کشم 
یه عمره به عشقش اسیرم تویی

زمانی که دنیامنو جاگذاش      
تو تنها مسیر عبورم شدی
به اوج ستایش رسیدم ولی 
با بغضت پناه غرورم شدی

هوای زمستونُ داره دلم
بازم سرد و بی حوصله م بی چشات
تو دنیای من جای تو خالیه
دلم تنگه واسه حریر نگات

بیا مثل سابق کنارم بمون 
زمستون و پاییز بازنده کن
امیدی که از رفتنت مرده بود
با دستای تابستونت زنده کن

هنوزم کنار گل و پنجره
با عکسای بی جونت حرف میزنم
یه ساله باحرفای بی فایِدم
سکوت پر از بغضمو میشکنم

۵۵۵
۷