خواب های نخفته

مــــادرم از اتـــاق ِمــــن مــی خــواست
مــرد را با دو مـُـشت سیر کــــــنـــــد
دخترک مــُرد ، مـــادرم مــــی خـــــواست
دخـــتر ِ مرده را اسیــــــــر کــــــــنــد

کـــام ِ غــم ، تلــــخ مــست ِ شب بیــــــدار
با دونــــخ دود ، مـــــانـــد و بیمــــــاری
دخـــتـــرک دود خــورد و درد کــشیـــــد
دخــــتـــرک شــد یه مـــــرد ِ سیگــــــاری

قُرص هـــایی میان ِ بغض ِ گلو
تا بناگــوش ، ردّ ِ غم دارنـــــد
مردُم از کوچه رو به روی اُتاق
بدتر از قبــــل ، گُنگ و بیمـــارند.

تخـــت ، بالش ، مسیر ِ تک پهــــلو
خواب هایی مـیان ِنور ِ اُتــــاق
یک بدن ، درد هـــای پی در پی
یک نــفس گرم تر شبیه اجـــــاق

آفـــتــاب از کنار ِ پرده عجـــیب
در مــسیر ِ اُتاق می گـــردد
بغض های شروع ِ صبح ِ جدید
در سرم بی قرار می چرخند

خواب هایی که از سال ِ قدیم
مانده در چشم و شب نخفته شــــدنـــد
چشم های مرا گرفتنـــدو
چشم هایم دو گوی مرده شـــــدنــــــد

۵۲۵
۴