یه تبر خورده به ریشه

ﻣﻦ …
ﺣﺎﺻﻞ ِ ﯾﻪ ﺑُﻐﺾ ﺳﺎﺩﻡ
ﯾﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺗﻮﯼ ِ ﺟﺎﺩَََّﻡ
ﺭﺍﻫﯽ ﯾﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺩﻭﺭ
ﺍﻣّﺎ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻡ
ﻣﻦ …
ﮔﺮﯾﻪ ﺍﯼ ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺑﻢ
ﯾﻪ ﺳﺌﻮﺍﻝ ِ ﺑﯽ ﺟﻮﺍﺑﻢ
ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺘﻪ ﺁﺭﺯﻭﻣﻮ
ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﺑﻢ
ﻣﻦ …
ﻗﺒﻠﻪ ﯼ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺩﺭﺩﻡ
ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭﻡ ، ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﺩﻡ
ﯾﻪ ﺯﻥ ِ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﻡ
ﮐﻪ ﺯﻣﻮﻧﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻣَﺮﺩﻡ
ﻣﻦ …
ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯼ ﺗﻮﯼ ِ ﮐﺘﺎﺑﻢ
ﺧﺰﺭﯼ ﺑﺪﻭﻥ ِ ﺁﺑﻢ
ﯾﻪ ﮐﻮﯾﺮ ِ ﻟﻮﺕ ﺧﺸﮑﻢ
ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﮑﺮﺩ ﺣﺴﺎﺑﻢ
ﻣﻦ …
ﺣﺮﻓﯽ ﺗﻠﺨﯽ ﭘﺸﺖ ﻟﺐ ﻫﺎﻡ
ﯾﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ِ ﺗﻮﯼ ِ ﺷﺐ ﻫﺎﻡ
ﻋﻄﺶ ﻋﺸﻖ ﯾﻪ ﻣﺮﺩﻭ
ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﺗﺐ ﻫﺎﻡ
ﻣﻦ …
ﺁﺧﺮﯾﻦ ِ ﺭﺍﻩ ِ ﻓﺮﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﺩُﭼﺎﺭﻡ
ﯾﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﺍﻣﻦ
ﺗﻮ ﻣﺴﯿﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻡ
ﻣﻦ …
ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻢ
بی تو ﺗﻨﻬﺎﻡ ، بی تو ﺧﺴﺘﻢ
ﯾﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮ ِ ﻏﺮﯾﺒﻢ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﺩﻩ ﺩﻝ ﻧﺒﺴﺘﻢ
ﻣﻦ …
ﺭﺍﻫﯽ ِ ﻣﺮﺯ ِ ﺟﻨﻮﻧﻢ
ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ِ ﺗﻦ ﻭ ﺟﻮﻧﻢ
ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﻭﺍﮊﻩ ﭼﮑﯿﺪﻩ
ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺥ ِ ﺧﻮﻧﻢ
ﻣﻦ …
ﯾﻪ ﺩﺭﺧﺘﻢ ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ
ﯾﻪ ﺗﺒﺮ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﺭﯾﺸﻪ
ﺁﺳﻤﻮﻧﯽ ﭘﺮ ﺍﺑﺮﻡ
ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ

۶۲۳
۳۰

درباره‌ی شبنم باقری

فال تمام شهر را در قهوه می بینم/ فنجان من اندازه ی تهران عطش دارد/ تصویر این دنیا درون ذهن من حک شد/ با هم بگویید سیب ، چشم‌من فلش دارد
عضویت