انکار

دلم با بی کسی هم خونه میشه
تو وقتایی که با انکار میری
میدونم من هنوزم دلخوشیتم
تو انگار از سر اجبار میری

یه عمری توی این روزای تاریک
همه چشمُ چراغِ خونه بودی
واسه آشفتگی های خیالم
مثه مو بودمُ تو شونه بودی

تمومش کن بازم همدرد من شو
مدارا کن با این عاشق همیشه
توی قلبم یه حس از جنس نوری
نباشی قلب من روشن نمیشه

۴۲۷
۱