بی تابی

پر از سرابو وحشتم به گریه هام امون بده

پر از سرابو وحشتم به گریه هام امون بده تو مرز دیوونه شدن به این ترانه جون بده زیر هجوم سایه ها هم پرسه شکستنم

پر از سرابو وحشتم
به گریه هام امون بده
تو مرز دیوونه شدن
به این ترانه جون بده
زیر هجوم سایه ها
هم پرسه شکستنم
درگیر ویرونه شدن
سرابی از دلبستنم
رگه بریده زیر تیغ
هم کوک مرگ واژه ام
یه بغض کهنه توی شب
آواره ی آواره ام
تنی که میسوزه هنوز
میون شعله های غم
تو اوج ناله های شب
زمزمه های دم به دم
منو به اقیانوس ببر
توی نجابت تنت
میخام که دریا زده شم
توی هجوم پیرهنت

۱۷۶
۲
۱