ترانه

گسل

یه راهی واسه زندگیم باز کن
بذار حس کنم رفتنت درد نیست
به هر سمتی میرم نمی فهممت
غمت قد دنیای این مرد نیست

می‌گفتی تموم دلت با منه
حالا میگی این حسِ اون لحظه بود؟!
شاید خونمُ رو گسل ساختم
که تاوان من این زمین لرزه بود!

من آجر به آجر فرو ریختم
دارم روی پاهام زمین می خورم
تو این لحظه از زندگی، تو که هیچ!
خودم هم دارم از خودم می برم

بهت گفته بودم قوی نیستم
مبادا بری شونه‌مُ خم کنی
به حد خودم درد دارم رفیق
نباید تو هم بی قرارم کنی

عبور و مرورم رو چک می کنی
که از هر کجا میگذرم رد نشی!
گذشت از من اما شاید بعد من
تُو هر حسی داری مردد نشی!

یه راهی واسه زندگیم باز کن
بذار حس کنم رفتنت درد نیست
به هر سمتی میرم نمی فهممت
غمت قد دنیای این مرد نیست

۱۱