این ترانه روی ملودی ذهنی نوشته شده

ستاره دنباله دارمن

توبخند که آرام شود جان من...

توای دنباله دار من
ستاره ای برمدارمن
کهکشان آسمانت میشوم بمان

توای زیباهمچو ونوس
توای به سان نوعروس
آخر مال من میشوی این خط و نشان…

چقدر این روزها تماشایی شده ام
کنارت، ستاره ی گوهرسان من
بخند که خنده ات تجلی رویاس
توبخند که آرام شود این جان من…

هوای تنفس من
گوهر تجسس من
بگوبامن میمانی تاآن سوی رویا

ای آفتاب نورسیده
ای شکوفه ی آبدیده
بیاباهم سفرکنیم به کهکشان ها…

چقدراین روزها تماشایی شده ام
کنارت، ستاره ی گوهرسان من
بخند که خنده ات تجلی رویاس
توبخند که آرام شود جان من…

۱۵۵
۲
۲