اینجا بدون تو…

اینجا بدونِ تو…

 

دلتنگ ترین آدمِ شهرم بی تو

من بامِ غمم، برجِ خرابم بی تو

میدانِ اسیرم و جهنم آباد

تجریشِ خمار، چشم پرآبم بی تو

 

بازارِ بزرگِ بی خریدارم من

شبهای ولیعصر، بدونِ میدان

من نارمکِ بدون هف حوض امروز

من بی تو رسالتم، خودِ سِد گریان!

 

کنسرتِ شده لغوم و شهرِ خاموش

من باغِ پرندگان بدونِ طاووس

من کاخِ تصاحب شدۀ ویرانم

من معبدِ بی مردمم و بی ناقوس!

 

” تو رنگِ تبسمی بهاری جانم

تو خاطرۀ قرارای پاییزی

تو حسِ خوشِ مستیِ بعد از بارون

از خاطره های شهرِ من لبریزی ”

 

(دانیار پناهی)

۱۶۹
۴
۱