کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا

کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا

ایران سیاه پوشه، بازم محرمه
غیر از لباس-سیاه، خیلی چیزا کمه
وقتی انسانیت، یه جا زیاد نیس
نیاز به خولی و، ابنِ زیاد نیس
همیشه از روی همدیگه رد شدیم
نقشِ شمر و یزید رُ خوب بلد شدیم
یکی به جا گندم، ارزن فروشی کرد
تا اون یکی واسه، نون تن فروشی کرد
چشمامونو بستیم، رو کودکانِ کار
فقط سینه بزن! به رو خودت نیار!
امشب کجا بریم که قیمه چرب تره؟
کارتن خوابو وِلش، که خوابش می پَره
کجا امام حسین(ع) گُف مَردمو بدوش؟
بعدش به اسم من، قُلُپ قُلُپ بنوش!
کجا امام حسین(ع)، گُف مردمو بچاپ؟
هرچی دارن رُ از توو دستشون بقاپ؟
کِی توی پِنت هاوس غرقِ توو ناز بود؟
دستش توو سفره ی مردم دراز بود؟
کِی بُرد و خورد و گفت که کارِ دشمنه
وقتی خریدش از بازارِ دشمنه
کِی گُف که حق خوری، با گریه حل میشه؟
هرچی که خوردی به، ثواب بدل میشه؟
کِی گُف بدزد و بعد، هی احتکار کن
اما به جاش ۱۰ روز نذریو بار کن
کِی سیر می خوابید توو رخت خوابِ قو
آقا بالا سره، کی آخه بود؟ بگو!
بچه واسه پدر، یه علی اصغره(ع)
وقتی که شیرِ خشک نتونه بخره
وقتی جوونِ تحصیل کرده کولبره
داغِ مرگش مثه علیِ اکبره(ع)
هر دختر بچه که، از ظلم گریه کرد
از بغضش میشه که، یادِ رقیه(س) کرد
خیلی حرف واسه گفتن مونده از حسین(ع)
که نوحه خون اونو نخونده از حسین(ع)
وقتی آزادگی، توو آدما کمه
خوب که نیگا کنی، هر روز محرمه.

#مهدی_دمیزاده
#ماه_محرم
#امام_حسین(ع) : اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.

۹۰
۲
۲