شکست

پیش تو زانو زدم تا

اوج تسلیمو ببینی

خودمو پایین کشیدم

تا تو بالاتر بشینی

 

منو بازنده بدون تا

وقتی سربازات چشاتن

توی این جنگ بی دفاعم

سرزمینام زیر پاتن

 

از شکنجه دیدن از تو

وقتی دائم جون میگیرم

بازم از اعماق قلبم

این شکستو میپذیرم

 

وقتی زندونه تو باشه

تا ته عمرم اسیرم

چه شکستیه که واسش

جشن پیروزی میگیرم

 

@@@@

 

دوس دارم تو سرزمینم

مثه اسکندر بمونی

تخته جمشیدمو با عشق

توو اتیشت بسوزونی

 

ذوق ضربه خوردن از تو

همه جنگو توو دلم بود

ترسیدم دستت بلرزه

این تمام مشکلم بود

 

#علیرضا_کرانی

۷۰