ترانه

نبض درد

ترانه نبض درد

تویی تموم زندگی

تویی که مرهم دلی

تویی که تو شبای غم

صدای نبض سازمی

نتا ضعیف و خسته ان

شعرام به تو وابسته ان

تو این شبای سوت و کور

اشکام به تو دلبسته ان

من موندم و یه چشم خیس

یه خنده ای که دیگه نیس

رفیق راه من شده

یه کاغذ و یه خودنویس

خیره میشم به پیرهنت

هنوز روشه عطر تنت

اشکامو بیشتر میکنه

حقیقت نبودنت

سازمو من کوک میکنم

گوشیمو هی چک میکنم

اشکامو هم با پیرهنم 

با آستینش پاک میکنم

خواستم که یار من بشی

ترانه ساز من بشی

میون این همه غزل

چراغ راه من بشی

من موندم و یه پنجره

شعرای من پر از غمه

صدای سرد ساز من

صدای نبض دردمه

۲۸۷