کوچه باغ خالی

کوچه

تو رفتی و به جا ماند
یک کوچه باغ خالی
یک مرد دلشکسته
مانده همین حوالی

جمعند توی کوچه
پاییز و باد و باران
مانند حال این مرد
شد کوچه و خیابان

زیباست کوچه اما
بی تو چه سوت و کور ست
تاریک و پر ز غصه
هرچند غرق نور ست

برگرد ای مسافر
مانند نوبهاران
برگرد تا نگردد
این کوچه ها بیابان

برگرد تا نمیرد
مردِ شکسته بالی
تو رفتی و به جا ماند
یک کوچه باغ خالی

۸۶

درباره‌ی سید حسین عمادی سرخی

مَشَدی، هَمسِده یِ امام رضا، گُل پِسَرُم از همه خوب و بدِ عالم با ای صِفت سَرُم مو کِلاغ رو سیاهُم، اما از لطفِ رضا مرد و زن فِک مُکُنَن که تو حرم یه کَفتَرُم
عضویت