کوه درد

 

پاشو عزیزم که نمی ری از یاد
رفتی و رویاهامو دادی به باد

منم همون که بی تو خیلی تنهاست
کسی که عاشق چشاته اینجاست

همون که بی تو مثل کوه درده
هرشب نبودنت رو گریه کرده

مردم می بینن حالمو می ترسن
از بی تو بودنام همش می پرسن

میگن که زندگی ادامه داره
بعد زمستون دوباره بهاره

از وقتی رفتی روزا میشه تکرار
فقط نفس می کشم از رو اجبار

بعد تو چی اومد به حال و روزم
هر لحظه با خاطره هات می سوزم

دنیای بی تو تلخه و غم انگیز
درست مث برگ ریزونای پاییز

عذابه محضه وقتی که نباشی
آرزومه یه روز از اینجا پاشی

#سمیه_مردانی

۶۸