ترانه کافه

ترانه کافه مصطفی رضاوند

به یاد دوتامون, میرم زیر بارون قدم میزنم تا, تموم شه خیابون

تو این روزو شبها,یه حال غریبی
بهم دست میده, به طور عجیبی
به یاد دوتامون, میرم زیر بارون
قدم میزنم تا, تموم شه خیابون
میرم توی کافه,یه کنجی تو خلوت
نگام محو عکست, شده طبقِ عادت
یه روزی همین جا ,دلت رو شکوندم
تو گفتی بمونو, باهات من نموندم
عجب اشتباهی, با قلبم چه کردم
کجایی عزیزم, که دنیای دردم
هنوز خاطراتت, عزیز عزیزم
چقد اشک باید, واست من بریزم
چقد دوست دارم, کنارت بشینم
چقد دوست دارم, تو رو باز ببینم
به یاد دوتامون, میرم زیر بارون
قدم میزنم تا, تموم شه خیابون

۱۹۲
۲