ترانه عسل

دلم به دیدن اومده
گم کرده ام مسیرتو
کجا بنوشمت عسل
شراب بی نظیر تو

قدخم شده به دس باد
بی وقفه بی یه بارونم
اینجا شدم زرد وخزون
خم شاخه بی بهارونم

حبسم تو آغوش خودم
باید که آزادم کنی
دلخوش به دستای توام
باید که آبادم کنی

ابریشم دستای تو
آهنو آبش میکنه
میله زندونه تنو
بازو خرابش میکنه

میخوام بیام ببینمت
دوباره تو خوابم کنی
دنیارو کم کنی ازم
دوباره تو نابم کنی

تن ابره تویه آسمون
خورشیدو از تنم نگیر
گرماتو هدیه کن بهم
تا یخ نشم تو این مسیر

حبسم تو آغوش خودم
باید که آزادم کنی
دلخوش به دستای توام
باید که آبادم کنی

۳۲۵
۴